Fiołki w wazonie dla Fiołkowej Dziewczyny - Jolanty

Imię Jolanta wywodzi się prawdopodobnie z greckiego słowa Iolanthe, które jest połączeniem członów ion (fiołek) oraz anthos (kwiat). Dosłownie oznacza więc „fioletowy kwiat” lub „fiołkowy kwiat”. Obrazek mój powstał z wyboru i na zamówienie mojej koleżanki Joli. Ramka też jest jej wyborem.
Podoba mi się. Jestem zadowolona z efektu mojej pracy.

Haftowałam muliną DMC, bo głównie tej używam, na tkaninie Murano, którą najbardziej lubię. Kolorów użyłam osiemnastu. Kolor tła: perłowoszary. Krzyżyki i półkrzyżyki oraz backstitch.

W małym upominku powstał jeszcze pewien drobiazg, ale że wysyłka będzie dopiero po świętach, to na razie nie pokazuję, żeby była niespodzianka :-)

Wszystkim życzę spokojnego oczekiwania na czas Zmartwychwstania Pańskiego z nadzieją i uwielbieniem dla Jego zbawczej męki. 

Dziękuję za wizyty i pozostawiony ślad w postaci komentarzy.

Chranna

Poprute skrzydło z pastorałami...

...czyli skorupka dziesiąta z młodymi pędami paproci.

Ooooj, lubię tę prehistoryczną, tajemniczą roślinę, która podobno kiedyś miała koło miliona gatunków!

W wielu kulturach tak się uważało, a u nas Wincenty Pol pisał, że kwiaty jej są "niewidzialne oku" i jeśli kwiat taki ktoś jednak znalazł i zobaczył, sam mógł stawać się niewidzialny i cieszyć się bogactwem oraz szczęściem. Jak wiemy, szukało się go w wigilię św. Jana, najlepiej nago, a niektóre dziewczęta smarowały ciało nasięźrzałem - odmianą paproci - co miało im dać powodzenie u chłopców. 

Etymologowie wskazują na różne pochodzenie nazwy tej rośliny. W językach angielskim i niemieckim wywodzi się ona od praindoeuropejskiego rdzenia pornom-, oznaczającego "skrzydło". Według niektórych badaczy etymologii do skrzydła odnosił się też praindoeuropejski rdzeń porti-, który mógł dać w prasłowiańskim kontynuację port. Inni twierdzą, że nazwa paproć wzięła się od czasownika poporti, który dla Prasłowian miał znaczenie "popruć". Może etymologowie zgodziliby się więc na zobrazowanie paproci w nazwie jako "poprutego skrzydła"? - konstatuje z właściwym sobie humorem profesor J. Bralczyk.

Zaś co do pastorałów, tak nazywa się młode, spiralne pędy paproci, pojawiające się wiosną.

Główne aspekty symboliki paproci to: szczęście, bogactwo, odrodzenie, trwałość, ochrona, magia, tajemnica, pokora, samotność, subtelne piękno. 

I tak dobrnęliśmy do końca mojego skorupkowego cyklu wpisów i zdjęć. Mam jeszcze do pokazania jeden haft przed Świętami Wielkanocnymi, bo w sobotę przed Palmową Niedzielą skończyłam zapowiadane fiołki w wazonie.

Tymczasem życzę Wam, by wiosenno-świąteczne porządki nie zdominowały czasu okołowielkanocnego. Niech znajdzie się czas na relaks, na odpoczynek, na refleksje związane z tym najważniejszym dla wszystkich katolików świętem.

Pozdrawiam cieplutko.

Chranna

 

Koniczyna z listkiem szczęścia w skorupce dziewiątej

Czterolistna koniczyna

liczyć listki swe zaczyna.

Pierwszy, drugi, trzeci, czwarty...

Niemożliwe! Czy to żarty?

Koniczynka cała drży:

"Inne mają listki trzy!"

Czwarty listek wciska w mech:

"Czemu spotkał mnie ten pech?"

Nie wie biedna koniczyna,

Że tak szczęście się zaczyna.

Agnieszka Frączek

Inna poetka - Emily Dickinson - w jednym ze swoich wierszy napisała, że aby stworzyć łąkę, wystarczy jeden kwiat koniczyny, jedna pszczoła i marzenie. A jeśli i jednej pszczoły nie staje, samo marzenie wystarczy...

Śmiałych marzeń zatem, by każdemu z nas własna wiosna łąką zakwitła...

Łąką Szczęścia...

A u mnie taka koniczynka pojawiła się w skorupce :-)

I na koniec piosenka...

Dziękuję wszystkim, którzy tu jeszcze do mnie zaglądają.

Chranna

Michałek fi(j)ołkowy

 ...czyli kolejny mały hafcik.

Tym razem fiołek. 

Bez zbędnych słów go prezentuję, bo co tu dużo gadać - to moja ósma wiosenna skorupka:

W naturze tej wiosny już je spotkałam:

A tak Kazimierz Wierzyński swoim wierszem składał hołd fiołkom:

Zielono mam w głowie i fiołki w niej kwitną,
Na klombach mych myśli sadzone za młodu,
Pod słońcem, co dało mi duszę błękitną
I które mi świeci bez trosk i zachodu.

Obnoszę po ludziach mój śmiech i bukiety
Rozdaję wokoło i jestem radosną
Wichurą zachwytu i szczęścia poety,
Co zamiast człowiekiem, powinien być wiosną

W „Śnie nocy letniej” Szekspira, Puck tworzy miłosny napój z soku fiołka – prawdopodobnie fiołka trójbarwnego. Szekspir wspomina o fiołkach także w „Hamlecie”. Fiołki uwielbiał Napoleon, który bywał nawet przezywany „fiołkowym kapralem”.

Przy okazji fiołkowego tematu, pokażę jeszcze, nad czym teraz pracuję. Z wyboru i na zamówienie koleżanki powstaje obrazek z fiołkami w wazonie. W obecnej chwili jestem na tym etapie:

I zanim się pożegnam, jak to czasem u mnie bywa, troszkę pięknych dźwięków...

Dziękuję za wizyty i komentarze. Pięknych wiosennych zauroczeń w czas słoneczny i ciepły Wam życzę.

Chranna

Kwiatek szafirową nitką w wiosenną skorupkę wplątany...

Szafirową nitkę wieczór plącze,

szafirowe cienie zwodzą nas,

szafirowy, szafirowy chłopcze,

że mnie kochasz, powiedz jeszcze raz. 

  (...)

Jeśli kiedyś będziesz w wielkiej biedzie,

zagubiony w plątaninie lat,

do altany dawnej cię powiedzie,

zaprowadzi szafirowy ślad -

szafirowe ptaki

z szafirowych gniazd,

szafirowe szlaki

szafirowych gwiazd,

szafirowe noce i noc owa

od szafiru cała szafirowa...

Tak pisał o szafirowym zauroczeniu K. I. Gałczyński.
Mnie się nitka nie plątała, gdy mi zakwitał ściegami xxx szafirek w siódmej już, wiosennej skorupce. We wzorze była żółta biedronka. Ja zrezygnowałam  z jej wyhaftowania i zastąpiłam ją czerwoną - naklejoną.

Mój szafirek:

Szczęście, radość i uśmiech to słowa pasujące do tych kwiatów, otwierających się w promieniach słońca.

I tego Wam życzę, Kochani. Dużo uśmiechu tej wiosny, szczęśliwych, radosnych wiosennych dni 😊

Chranna

Springtime

Witam w moich progach z pierwszym dniem astronomicznej wiosny, dniem równonocy wiosennej.

Przed nami 93 dni jej panowania. Prognozy długoterminowe przewidują, że kwiecień, maj i czerwiec będą spokojne i nie zaskoczą nietypowymi zjawiskami atmosferycznymi. 

Na cześć tej pory roku powstał mój obrazek. W wielu piosenkach, w ikonografii, a także w rozmaitych wierszach i wierszykach, wiosna jest postacią kobiecą, zgodnie z taką kategorią nominalną (rodzaj żeński) w naszym języku. 

Jednak nie zawsze tak było. W nowożytnym folklorze Słowian wiosnę personifikowano jako mężczyznę  Z początkiem wiosny Słowianie obchodzili Jare Gody, podczas których Jaryło (Jaryła, Jaruna) - bóstwo płodności i wiosny - cieszył się szczególną czcią. Były to kilkudniowe obrzędy wypełnione rozmaitymi rytuałami. W imaginacjach ludowych Jaryłę wyobrażano sobie jako bosego młodzieńca w białej szacie, jadącego na białym koniu. Na głowie miał wianek, w prawej ręce trzymał głowę ludzką, w lewej zaś kłosy żyta. 

Haft powstał na podstawie ilustracji Julii Seliny

Nie jest trudny, ale wymagający. A to ze względu na niezliczoną ilość kresek. Zwłaszcza te na ciemnych krzyżykach dały mi w kość. Lubię wyzwania, ale praca nad nim uczy cierpliwości. Oooj, uczy! No ale myślę, że było warto. 

Postawiłam gotowy obrazek na szafce w przedpokoju obok poskręcanych gałązek wierzby mandżurskiej i ta aranżacja wygląda wspaniale. Musicie uwierzyć mi jednak na słowo, bo miejsce jest ciemne, a ja nie mam odpowiedniego aparatu ani lampy, żeby sobie z takimi warunkami świetlnymi poradzić i wykonać w miarę przyzwoite zdjęcie.

No ale dosyć bajdurzenia. Zapraszam do obejrzenia efektu mojej pracy z xxx:

I jak, może być?

Po dzisiejszym okolicznościowym wpisie powrócę do pokazania pozostałych hafcików skorupkowych.

Tymczasem wszystkim życzę ekscytujących, pełnych zachwytów spacerów w czas wiosenny i piękna płynącego z czarownej pory roku, jaką jest wiosna 😊

A na koniec trochę muzyki, jako że jest ona bardzo ważna w moim życiu... Zapraszam do posłuchania utworu Rachmaninowa: Spring waters:

Dziękuję za wszystkie miłe komentarze i do sklikania.

Chranna

Bratek w szóstej skorupce

Ten niebieski już więdnie. Tamten żółty tetryk,

złośliwie i ze wstrętem marszczy nos wklęśnięty,

a jakiś bratek-siostra, w rzęsach na dwa metry,

łzę rosy liściem ściera z policzków wygiętych.

Największy brat, jak pasza w turbanie z fioletów,

z goryczą w dół opuścił pociemniałe wargi

wśród liści, obróconych ku górze sztyletów...

Maria Pawlikowska-Jasnorzewska, Bratki

Bratek to zamyślenie, pamięć i miłość. Odporność na trudne warunki klimatyczne i długie kwitnienie czyni go też  symbolem wytrwałości i wewnętrznej siły.

Tak prezentuje się w skorupce szóstej bratek:

Widzę, że w ogrodach już pysznią się te dzielne kwiatuszki, sadzone rękami ogrodniczek i ogrodników w donicach :-))

Ja ogrodu nie mam, więc zakwitły u mnie na kanwie  😊

Ekscytujących spotkań z wiosną wszystkim życzę 🌞 🌷🌼

Chranna